τα νεα απο τη σοου μπιζ

Ο κ. Παυλόπουλος, σημείωσε ότι η Ευρώπη οφείλει να διορθώσει τα κενά που παρουσιάστηκαν υπό την πίεση της τεράστιας διπλής κρίσης (οικονομική και προσφυγική) που αντιμετωπίζει.

τα νεα απο τη σοου μπιζ

διαχωριστικα τοιχου

οδος υμηττου παγκρατι

Ο ΠτΔ, στη συνέντευξή του, στην ΕΡΤ, επαναλαμβάνει τη θέση του ότι το χρέος σε καμία περίπτωση δεν είναι βιώσιμο και ότι μεγεθύνθηκε από την πολιτική της λιτότητας και της ύφεσης. Αναγνωρίζει ότι δεν επιδέχεται «κούρεμα» λόγω ESM αλλά ότι «επιβάλλεται ρύθμιση με επιμήκυνση και μείωση των επιτοκίων». Αναφορικά με τα επιτόκια σημειώνει ότι άλλες χώρες δανείζονται με πολύ μικρότερα και επιπλέον, εμείς έχουμε ένα χρέος απέναντι στο ΔΝΤ όπου το επιτόκιο του είναι αρκετά μεγάλο.

Εθνικά θέματα

Για τα εθνικά θέματα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υπογραμμίζει: «Μια μόνο διάφορα έχουμε με την Τουρκία, την οριοθέτηση της νησιώτικης υφαλοκρηπίδας. Όλα τα άλλα δεν είναι υπαρκτά. Τα λύνουν οι κανόνες του Διεθνούς Δίκαιου και ιδιαίτερα η Συνθήκη της Λωζάνης, η οποία καθορίζει τα σύνορα της Ελλάδας και της Ε. Ε..

Σχετικά με το Κυπριακό, ο κ. Παυλόπουλος τονίζει ότι η επίλυσή του θα γίνει αποκλειστικά στη βάση της ευρωπαϊκής λύσης, όπως άλλωστε επιβάλλει η θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας εντός της ΕΕ, ενώ για την επιθυμία ένταξης των Σκοπίων στην ΕΕ επισημαίνει ότι η χώρα οφείλει να γνωρίζει ότι το πρωτογενές Ευρωπαϊκό Δίκαιο επιβάλλει, όποιο κράτος γίνει μέλος της ΕΕ να μην έχει αλυτρωτικές τάσεις έναντι άλλων, γιατί τότε παραβιάζει το Ευρωπαϊκό κεκτημένο. Πόσο μάλλον όταν «έχεις ένα όνομα που βοά στη κυριολεξία αλυτρωτισμό», όπως είπε χαρακτηριστικά.

Μάλιστα διευκρινίζει ότι το βέτο δικαιούται να το θέσει μια χώρα, που θα κληθεί να αποφασίσει και εκείνη, εάν θα πρέπει τα Σκόπια να μπουν στη Ε. Ε.. Το βέτο, λοιπόν, υπάρχει διότι το κράτος των Σκοπίων δεν πληροί το ευρωπαϊκό κεκτημένο και αυτό δεν είναι ελληνική θέση, είναι ευρωπαϊκή, σημειώνει χαρακτηριστικά.

Ο κ Παυλόπουλος θεωρεί αναγκαία την «αλλαγή της πορείας του σκάφους» της Ευρώπης, καθώς «δεν ήταν προετοιμασμένη να αντιμετωπίσει τον «παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο» που ξεκίνησε «μετά το 2008 με την κατάρρευση της Lehman Brothers». Προσθέτει ότι ακολούθησαν οι λανθασμένες εκτιμήσεις για την επιρροή της Ευροζώνης στον περιορισμό της κρίσης του ελλείμματος. Ωστόσο, συνεχίζει, το 2009 το έλλειμμα, σε σχέση με την πρόβλεψη που είχε γίνει, ήταν διπλάσιο στον μέσο όρο της ευρωζώνης. «Δεν ήταν μόνον ελληνικό το πρόβλημα».

Επισημαίνει ότι η επιβεβλημένη λιτότητα χωρίς τη μέριμνα του κοινωνικού κράτους δημιούργησε μια τεράστια κρίση χρέους, που είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της ευρωζώνης. Η Ευρώπη την κρίση αυτή, την μετατρέπει και σε τραπεζική κρίση, μη διαθέτοντας μια ευέλικτη Κεντρική Τράπεζα (π. χ. που να διαθέτει ευρωομόλογα) για να αντιμετωπίσει την κατάσταση, και παρακολουθεί το πρόβλημα να «γιγαντώνεται».

Σε ό, τι αφορά τη χώρα μας, την οποία ο κ Παυλόπουλος χαρακτηρίζει «ασθενή κρίκο εκείνης της εποχής», σημειώνει ότι η Ευρώπη, για άλλη μια φορά ανέτοιμη, «δεν ήταν σε θέση να αντιμετωπίσει την Ελλάδα με ένα πρόγραμμα ευρωπαϊκό». Για το ΔΝΤ, σημειώσε ότι επέβαλλε ένα «εξαρχής προβληματικό» πρόγραμμα με λανθασμένο τον υπολογισμό του συντελεστή ύφεσης, με αποτέλεσμα την αύξηση της ύφεσης και τη δημιουργία της κρίσης του χρέους.

Προσφυγική κρίση

Ο κ. Παυλόπουλος επιμένει στη διαμόρφωση μιας κοινής στάσης των χωρών του Νότου για την παράνομη μετανάστευση, όπως το λεγόμενο Quattro group, το οποίο είχε διαμορφώσει ως υπουργός Εσωτερικών με την Ιταλία, τη Μάλτα και την Κύπρο. Αυτό που πρέπει να κάνουμε, εξηγεί ο κ Παυλόπουλος, εμείς οι Νότιοι - που στην ουσία είμαστε «η κοιτίδα της Ευρώπης»- με τη φωνή μας, είναι να της θυμίζουμε ποιες είναι οι μεταρρυθμίσεις που πρέπει αν γίνουν. Όχι για να αντιπαρατεθούμε με τον Βορρά, αλλά γιατί γνωρίζουμε καλύτερα τις ιδιαιτερότητες του Νότου.

Αναφορικά με την προσφυγική κρίση και την αντιμετώπιση της, ο κ. Παυλόπουλος καταδικάζει τα φοβικά σύνδρομα κρατών–μελών που είναι «ιδεολογικά ξένα» προς τα ευρωπαϊκά ιδεώδη, επισημαίνοντας ότι η Ευρώπη και στο ζήτημα αυτό «πρέπει να πάρει τα μέτρα της».

Υπογραμμίζει ότι «η Ευρώπη δεν είναι ευκαιριακός χώρος και ότι εκείνοι οφείλουν να προσαρμοστούν με τις ευρωπαϊκές τους υποχρεώσεις». Προσθέτει ότι «δεν μπορεί η Ελλάδα να έχει κάνει ό, τι της αναλογεί για να παραμείνει στην Ευρώπη, εκπληρώνοντας τις υποχρεώσεις της και άλλοι - και μάλιστα λαοί οι οποίοι μπήκαν πολύ αργότερα και με πολύ μεγάλη ανοχή από εμάς - να μην το κάνουν».

Συνοψίζοντας, χαρακτηρίζει αναγκαία τη λήξη της προσφυγική κρίσης «κλείνοντας το μέτωπο της Συρίας και οπωσδήποτε αντιμετωπίζοντας τους πρόσφυγες ως ανθρώπους σ’ ένα πνεύμα αλληλεγγύης».

Εξάρει τη στάση της κ. Μέρκελ στο ζήτημα αυτό που ουσιαστικά λέει: «Είναι δυνατόν πεντακόσια εκατομμύρια Ευρωπαίοι να μην μπορούμε να διαχειριστούμε ένα εκατομμύριο πρόσφυγες»; Και δεν αποκλείει η ηγετική της φυσιογνωμία στη Γερμανία να αποτυπωθεί και ως ευρωπαϊκή, εάν δείξει ότι πάνω από όλα «σκέπτεται περισσότερο το Ευρωπαϊκό όραμα».