Τα τελευταία χρόνια οι πωλήσεις στο ηλεκτρονικό εμπόριο έχουν αυξηθεί δραματικά και οι Έλληνες παραγωγοί και επιχειρηματίες, προκειμένου να «βγουν από την απομόνωση και να έχουν ευκαιρίες για επιτυχή διείσδυση στην παγκόσμια αγορά, πρέπει να εξετάσουν τη δυνατότητα να επεκτείνουν τη δραστηριότητά τους μέσω του Διαδικτύου και των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης, με σοβαρές επενδύσεις στο Μάρκετινγκ, καθώς ναι, να αποτινάξουν την αντίληψη ότι θα πετύχουν εύκολη καθιέρωση του εμπορικού τους σήματος, απλά και μόνο με την υψηλή ποιότητα του προϊόντος, όσο μοναδικό και να είναι, και την τοποθέτηση του σε καταστήματα και αλυσίδες του εξωτερικού».
σεβαστης δημητρης
νομοσχεδιο για δημοσια διοικηση
Όπως εξήγησε ο ίδιος, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, αυτή η παραδοσιακή αντίληψη, που ακόμη και εν έτει 2018 έχουν πολλοί Έλληνες παραγωγοί και επιχειρηματίες «σημαίνει δυσκολία πρόσβασης, καθώς δεν έχουν συνεχή πληροφόρηση από τους καταναλωτές ή τα στελέχη με τα οποία συνεργάζονται και, εξαρτώνται διαρκώς από τον διανομέα που έχουν επιλέξει προκειμένου να τους παρέχει τις απαραίτητες πληροφορίες για βελτίωση του προϊόντος τους και πρέπει να επενδύσουν πολύ περισσότερο, κυρίως σε χρήμα, από τη στιγμή που θα έχουν εισέλθει στο κατάστημα, σε πρόσθετες προωθητικές ενέργειες, ώστε να περάσουν το μήνυμά τους στον τελικό καταναλωτή».
Ο κ. Σπυρόπουλος επεσήμανε ότι «το υψηλό επίπεδο ποιότητας που παρέχουν οι Έλληνες παραγωγοί είναι απλά η αναγκαία αφετηρία, προορισμός η ικανοποίηση του καταναλωτή και - όπου είναι δυνατόν - η ενεργή συμμετοχή του στην επιτυχία του προϊόντος μέσω ενεργοποίησης του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Όσο και αν οι παραδοσιακές κινήσεις βοηθούν, όπως η παροχή συνταγών και ορισμένες προσφορές, είναι απολύτως αναγκαίο να καταβάλλουμε σοβαρή προσπάθεια να κατανοήσουμε σε βάθος την κουλτούρα των καταναλωτών και να εντάξουμε αρμονικά το προϊόν μας στην καθημερινότητα τους».
Οι αγορές που στοχεύει ο Έλληνας παραγωγός & επιχειρηματίας, σύμφωνα με τον κ. Σπυρόπουλο, «δεν μπορούν να είναι εξορισμού τα πολύ μεγάλα σούπερ μάρκετ και έτσι πηγαίνει κατά ανάγκη σε μικρά ντελικατέσεν, που όμως συχνά δημιουργούν επιπρόσθετο κόστος για τον καταναλωτή και έτσι αποτρέπουν τις μεγάλες πωλήσεις σε βάθος χρόνου». Διευκρίνισε ότι εάν «πρόκειται ένας καταναλωτής να βρει το προϊόν ενός Έλληνα παραγωγού/επιχειρηματία σε ένα ντελικατέσεν μόνο σε μια περιοχή του Λονδίνου, αυτό αυτόματα συνάδει σε επιπρόσθετο κόστος τέσσερις με έξι λίρες στα μεταφορικά του, συμπεριλαμβανομένης της πολύωρης μετάβασής του που για τον ίδιο σημαίνει και χάσιμο πολύτιμου χρόνου. Γίνεται αμέσως αντιληπτό ότι η όλη διαδικασία δεν ευνοεί τον Έλληνα παραγωγό και επιχειρηματία, όσο ξεχωριστό, ευεργετικό ή καινοτόμο και μοναδικό είναι το προϊόν τους».
Επιπλέον, όπως ο ίδιος πρόσθεσε, μπορεί το ντελικατέσεν που πουλά το προϊόν να μην είναι εγκατεστημένο σε περιοχή όπου είναι συγκεντρωμένοι οι εν δυνάμει πελάτες ενός επιχειρηματία. «Χρησιμοποιώντας τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο επιχειρηματίας μπορεί να εντοπίσει όχι μόνο τις περιοχές σε μια χώρα, αλλά και τις οδούς, όπου συγκεντρώνονται οι εν δυνάμει πελάτες του, βάσει των ενδιαφερόντων τους», υπογράμμισε.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου